LATEST

mei 28, 2018

Vijf sterren recensies #NU

Klik om dit groter te zien

De kranten geven Claudia zeer lovende recensies voor haar nieuwe voorstelling #NU. Lees ze hieronder allemaal.

★★★★★ NRC HANDELSBLAD

Claudia de Breij levert #NU messcherp, warm politiek cabaret

Door Dick Zijp gepubliceerd 25 mei 2018

‘Ik blijf binnen’, zingt Claudia de Breij in haar openingslied, begeleid door een sterk muzikaal combo. Nu een Poetin, een Trump of een Kim Jung-Un met één druk op de knop een kernoorlog kan starten, trekt Claudia de Breij zich liever terug in de schuilkelder van haar huis. In haar negende voorstelling #Nu symboliseert het mooie toneelbeeld – groot raam, kamerplant en een paar kledingrekken met jassen – de veilige binnenwereld.

Maar wie dacht dat Claudia de Breij zich daadwerkelijk terugtrekt uit de wereld, heeft het mis. Ze verschuilt zich hooguit om sterker naar buiten te komen. De Breij toont zich met deze voorstelling een van de scherpste politieke cabaretiers van onze tijd, die relativerende grappen afwisselt met krachtige politieke oneliners, waarmee ze zich verzet tegen oprukkend racisme, seksisme en neoliberalisme. Over Trump bijvoorbeeld: ‘In een wereld waarin we alles aan de markt overlaten, wordt de grootste marktkoopman koning.’

Gandhi

De centrale vraag van de voorstelling, en een terugkerende vraag in haar oeuvre, is hoe je je als mens kunt verzetten tegen de macht. Ze neemt daarbij het inspirerende verhaal van Mahatma Gandhi als uitgangspunt, die op een treinreis van India naar Zuid-Afrika door een conducteur gemaand werd om op te staan uit de eerste klas, want daar horen zwarten niet thuis. Gandi bleef zitten, waarop De Breij zegt: ‘Je kunt dus blijkbaar ook in verzet komen door te blijven zitten.’ Een prachtige oneliner, die niet alleen de opmaat vormt voor een hartstochtelijk pleidooi voor geweldloos verzet, maar ook aanleiding geeft om haar eigen actiebereidheid kritisch onder de loep te nemen.
 

Verbinding

Claudia de Breij is de cabaretier van de verbinding, die graag genuanceerde uitspraken doet en mensen bij elkaar brengt. Dat kan al gauw een wat kleffe bedoening worden, maar in deze voorstelling gaat de nuance niet ten koste van de scherpte.
Zo verwondert ze zich over de opwinding rondom genderneutrale kleding bij de HEMA. Zoals wel vaker leiden een paar relativerende grapjes (‘Ik vond de HEMA altijd al vrij genderneutraal. Heb je wel eens geprobeerd je vriendin te verleiden in een HEMA-onderbroek?’) haar naar een scherpe conclusie. In dit geval herinnert ze het publiek er fijntjes aan dat genderneutraal gaat over het vergroten van keuzemogelijkheden en dat je niet per se genderneutraal naar buiten hoeft als je kleren koopt bij de HEMA.
 

Ode aan Herman van Veen

In #Nu staat de fanfare uit haar jeugd symbool voor de harmonie en de verbinding die we in de huidige tijd zo hard nodig hebben. Hiermee biedt De Breij een kritisch alternatief voor de valse nostalgie naar ‘onze joods-christelijke wortels’ van een Sybrand Buma. Haar verhaal over de fanfare leidt tot een indrukwekkende finale, waarmee ze en passant een ode brengt aan leermeester Herman van Veen, die haar in 2015 de Louis Davidsring uitreikte. Het zou niet leuk zijn om dit verrassende einde al weg te geven, dus laat het volstaan om te zeggen dat ook Van Veen zijn publiek wel eens op onverwachte wijze wist te mobiliseren.



★★★★☆ THEATERKRANT

Claudia raakt tot in de ziel

Door Patrick van den Hanenberg gepubliceerd 26 mei 2018
 
Na haar formidabele oudejaarsconference in 2016, waarvoor Claudia de Breij zich tot over haar oren in het nieuws had ondergedompeld, leek het haar wel een goed idee om een tijdje de deuren en de gordijnen te sluiten. Even los van psychopaten als Trump, Kim Jong-un, Poetin en die vreselijke brillenreclame met René Froger. Alleen maar een tijdje pianospelen, Netflix kijken – het meest onzichtbare VVD Tweede Kamerlid Ybeltje Berckmoes is daar ten slotte ook gelukkig van geworden – en de boekenachterstand inhalen.
 
In het openingslied van haar show #Nu zingt zij: ‘Buiten waait een wilde wind / Laat het maar waaien, ik blijf binnen / Ik kom wel weer naar buiten als het over is.’
 
Maar De Breij, een van de meest geëngageerde cabaretiers van dit moment, is er de persoon niet naar om zich van de wereld af te wenden. En zeker niet nadat ze een biografie van Gandhi had gelezen. Vooral het moment waarop de chic in Engeland gesettelde advocaat zich tot geweldloze rebel ontpopte, intrigeerde haar. Tijdens een klus in Zuid-Afrika wordt Gandhi de trein uitgegooid, omdat hij als Indiër niet eerste klas mag reizen. Hij verrekt het aanvankelijk om op te staan als de witte conducteur hem naar de derde klas verwijst.
 
De Breij besefte dat je dus ook in opstand kunt komen door te blijven zitten. En daarmee bedoelt zij niet dat zij zich heeft bekeerd tot het leunstoelactivisme dat niet verder gaat dan het liken van enthousiaste wereldverbeteraars, maar dat zij bewust op zoek gaat naar de harmonie in de samenleving. Zoals ook haar begeleidingsband van de oudejaarsconference bestond uit man, vrouw, hetero, homo, islamiet en ongelovige.
 
Vervolgens vlecht De Breij de ideeën van Gandhi door verhalen over het voorbijtrekken van de fanfare in het dorp van haar jeugd, het enthousiasme in het golfslagbad, de godsdiensttolerantie van Willem van Oranje, een safari in Zuid Afrika met het hele gezin, opiniepeiler Maurice de Hond die niet meer gaat stemmen, het onzinnige geleuter van Sybrand Buma over de joods-christelijke wortels in Nederland en het EO-programma Het Familiediner. En zo ontstaat een boeiend, ontroerend, soms zeer grappig en muzikaal (ja, wat een topband heeft ze bij zich) betoog met als simpele kern: ‘Ga voor elkaar, ga voor de muziek, en dus: ga voor de harmonie.’
 
En dan vergeten we even dat het een beetje geschiedvervalsing is om Nelson Mandela, het hoofd van het gewapend verzet in Zuid-Afrika, als erfgenaam van Gandhi te zien, en we worden ook wel een beetje moe als weer ten onrechte wordt gezegd dat er in de huidige geschiedenisboekjes op de middelbare school geen aandacht wordt geschonken aan ons slavenverleden. En we zijn al bijna vergeten dat we het stuk over genderneutraal Nederland inmiddels al bij zeven andere cabaretiers hebben gehoord. Ja, al die zaken vallen in het niet bij wat Claudia de Breij heeft te vertellen, hoe oprecht betrokken zij is, hoe zorgvuldig zij met de taal omgaat en hoe zij je in de ziel weet te raken.



★★★★★ TELEGRAAF

Claudia de Breij: Eredivisie van het cabaret

Door Esther Kleuver gepubliceerd 28 mei 2018
 
Claudia de Breij trekt op de bühne haar kamerjas aan en haar schoenen uit. De cabaretière heeft namelijk besloten veilig binnen te blijven tot de storm weer gaat liggen.
 
Er mag daarbuiten dan van alles aan de hand zijn waarbij ze zich niet altijd even senang voelt, ze troost zich met de gedachte dat geschiedenis altijd een golfbeweging is. Zong ze zelf tenslotte in de jaren tachtig niet keihard met Frank Boeijen ’denk niet wit (denk niet wit), denk niet zwart (denk niet zwart), denk niet zwart-wit’ mee? Toch is racisme nu evengoed weer terug op de agenda. „Het is een tijdje wit en het wordt vanzelf wel weer blank”, grapt de cabaretière.
 
In haar negende programma #Nu weet De Breij wederom op meesterlijke wijze de heersende tijdsgeest naar het theater te vertalen. Ze onderstreept een gevoel van onmacht. We leven in een wereld waar veel gebeurt. Waar de ontwikkelingen zo snel gaan dat we ze niet allemaal meer bij kunnen benen. We verlangen naar duidelijkheid en zijn in deze overgangsperiode op zoek naar wat De Breij ’het nieuwe netjes’ noemt. Maar soms schieten we daar misschien wat in door.
 
Moet het nu echt Broekrok in Waterland worden of Iskut in plaats van Waspik? En wat je vroeger gewoon homo noemde, is nu een lhbt. Natuurlijk is het verwarrend dat Ireen Wüst van een vrouw, naar een man en weer terug naar een vrouw switcht, maar ze is volgens de cabaretière gewoon een ijzersterke allrounder.
 
Hema-ondergoed
En dan nog alle ophef die er ontstond over de genderneutrale Hema, terwijl De Breij eigenlijk geen verschil ziet met voorheen: „Heb je ooit weleens iemand geprobeerd te verleiden in Hema-ondergoed?”
 
Ze weet ongelooflijk veel actuele grappen en fijne liedjes in haar show te proppen zonder daarbij de rode draad uit het oog te verliezen. Ze bewondert Gandhi die in opstand kwam door te blijven zitten in een trein en buigt zich over het Wilhelmus, dat we als het aan Buma ligt verplicht moeten gaan zingen. Ze waagt zich zelfs aan een smaakvol, integer eerbetoon aan de op gruwelijke wijze vermoorde Anne Faber. ’Je fietst steeds in mijn gedachten en dan overkomt jou niets’, zingt ze.
 
Claudia de Breij maakt het persoonlijke politiek en het politieke persoonlijk in een ijzersterke mengeling van scherp engagement en heerlijk amusement. Dat de cabaretière niet alles zwart-wit maakt, maar ook de grijstinten blijft zien, is knap. Vaak levert dat niet de sterkste programma’s op, maar het maakt #Nu juist alleen maar beter. De Breij bewijst wederom dat zij tot de eredivisie van het cabaret behoort. Haar voorstelling wordt bovendien met een feestelijke knaller afgesloten. Hoe? Dat verklappen we hier niet, want dat is zonde.



★★★★☆ TROUW

De Breij vertelt een mooi gelaagd verhaal, met voldoende lucht

Door Iris Pronk gepubliceerd 28 mei 2018

Ze trekt een kamerjas aan, schopt haar schoenen uit en nestelt zich naast de vingerplant. Claudia de Breij blijft voortaan binnen, verkondigt ze aan het begin van haar voorstelling #NU. In de buitenwereld gebeuren verschrikkelijke dingen, maar ja, wat doe je eraan? Tegen types als Trump en Kim Jong-un valt niks te beginnen. En als ze de wereld toch niet kan beïnvloeden, trekt de cabaretière zich er maar liever uit terug.
 
Wie De Breij een beetje kent, weet dat ze het naast die vingerplant niet lang uithoudt. En ook dat een cynische of afzijdige houding niet bij haar past. De Breij bewees haar engagement al in 'Hete vrede', 'Teerling' en haar bejubelde Oudejaarsconference 2016. Politiek raakt haar persoonlijk, ze ligt écht wakker van Trump.
 
In #NU borduurt ze verder op vertrouwde thema's: oorlog en verzet. Wat heb je nodig om een verzetsheld te worden? Hoe weet je dat de oorlog is begonnen en je je wel móet verzetten? Moet je nú opstaan uit je leunstoel?
 
Ze ging te raden bij Mahatma Gandhi, de verzetsheld die begon als gewone advocaat. Hij reisde in een eersteklastreincoupé in Zuid-Afrika, toen een witte conducteur hem wilde wegsturen; Indiërs hoorden thuis in de derdeklas. Maar Gandhi weigerde op te staan: "Je kan dus ook in opstand komen door te blijven zitten", concludeert De Breij, die nooit vies is van een expliciete boodschap. Een tweede ontleende ze aan een uitspraak die wel aan Gandhi toegeschreven wordt: 'Be the change you wish to see in the world'.
 
De Breij zingt als vanouds goed, deels liggend óp de vleugel, en vertelt een vernuftig gelaagd verhaal over de verwarrende tijd waarin we leven. Daarbij komt de schaterlach minder vaak los dan in eerdere voorstellingen, maar er zit genoeg lucht in #NU. Zo beantwoordt ze een vraag op het labeltje van haar theezakje: 'Van welk van de kleine dingen geniet jij het meest?' "Ja, toch mijn clitoris dan."
 
In een geestig decor van zwevende garderoberekken - deels gevuld met jassen van toeschouwers, die dus ook binnen moeten blijven - vervlecht De Breij de grote wereldgeschiedenis met grappen over het genderneutrale ondergoed van de Hema en het Wilhelmus. Onderwerpen die overigens ook favoriet zijn bij haar collega's.
 
Het hoogtepunt is een mooi, persoonlijk verhaal over dorpsfanfare De Harmonie, waar ze als kind zo ontzettend graag bij wilde horen.
 
Die fanfare begeleidt haar én het publiek naar een verrassend en ontroerend einde, dat we hier niet willen verklappen.
 
De Breij toont dan haar grootste kracht: ze verbindt mensen, biedt ook perspectief. Na het zien van #NU wil iederéén bij De Harmonie.



★★★☆☆ VOLKSKRANT

Claudia de Breij weeft een mooie rode draad door haar voorstelling, maar voor een show die #NU heet doen veel grappen achterhaald aan.

Door Joris Henquet gepubliceerd 28 mei 2018

Het maken van de oudejaarsconference in 2016 moet cabaretier Claudia de Breij zeer goed zijn bevallen. Tijdens de eerste helft van #NU, haar nieuwe theatersolo, krijg je sterk de indruk dat De Breij ook een oudejaarsconference over 2017 heeft geschreven. Grappen en commentaren over CDA-voorman Sybrand Buma en zijn plan om weer staand het Wilhelmus te zingen op school, genderneutraliteit bij de Hema, het onthullende boek van voormalig VVD-Kamerlid Ybeltje Berckmoes, de Nederlandse vlag in de Tweede Kamer - het zijn nieuwsonderwerpen die in mei 2018 alweer erg achterhaald voelen. Zelfs het volledig uitgekauwde grapje dat je het publiek in genderneutrale tijden niet meer welkom kunt heten met 'Goedenavond dames en heren' wordt gewoon nog een keertje gemaakt. Dit gebrek aan actualiteit is problematisch voor een show die nota bene #NU heet, en die De Breij ook het volgende theaterseizoen nog speelt, tot in juni 2019.
 
Na indrukwekkende voorstellingen als Hete Vrede (2009) en Teerling (2014) heeft Claudia de Breij ook in #NU wel goed nagedacht over de grote lijn. De kapstok zogezegd, en dat begrip kunnen we ditmaal letterlijk nemen. Het stijlvolle toneelbeeld van Misjel Vermeiren wordt gevuld door in de lucht hangende rekken vol met jassen. Het schept een sfeertje van 'binnen blijven', want dat is precies wat De Breij doet, zoals ze zingt in het openingslied. 'Laat het maar waaien / Ik blijf binnen / Ik kom wel weer naar buiten als het over is.' De angst voor oorlog in deze onzekere tijd, met geflipte wereldleiders die zomaar op een atoomknop kunnen drukken, is een terugkerend thema geworden in het werk van De Breij. Het is verankerd in haar lijflied Mag ik dan bij jou, maar wordt ook in #NU op diverse manieren aangestipt.
 
Centraal staat het verschil tussen binnen zitten en naar buiten gaan, de vraag of je als burger betrokken moet zijn bij de wereld en hoe je dat dan het beste kunt doen. In tijden van leunstoelactivisme, waarbij een Facebook-like voor een goed doel al heel wat lijkt, raakt De Breij geïnspireerd door het levensverhaal van Mahatma Gandhi en zijn geweldloze verzet. De Breij stelt haar eigen neiging om zich terug te trekken ter discussie: waarom liep zij zelf bijvoorbeeld niet mee met de Women's March? De wil om mee te doen is er wel degelijk, blijkt uit een jeugdverhaal over de plaatselijke fanfare. Hoewel dat verhaal in het slotdeel een mooie dubbele lading krijgt, zijn de diverse terugblikken op het reilen en zeilen bij die fanfare toch ook wel behoorlijk saai.
 
Muzikaal is #NU uitstekend verzorgd, met maar liefst vier muzikanten die De Breij begeleiden. De muziekstijlen zijn gevarieerd, van een Engelstalig shownummer over president Trump tot een historisch raplied over Willem van Oranje, als een Hollandse variant op de Amerikaanse hitmusical Hamilton, over de Amerikaanse founding father Alexander Hamilton. Het zijn ambitieuze nummers, die niet altijd even duidelijk een punt maken. De boodschap van een liedje als Later wordt het beter komt beter aan, door de eenvoud van tekst en melodie en de mooie, gevoelige zang van De Breij.
 
Langzaam werkt de cabaretier toe naar een interessant en relevant slot over maatschappelijke betrokkenheid, al moeten we ons nog wel door matig originele conferences over een safari in Zuid-Afrika en het tv-programma Het familiediner worstelen. Het maakt #NU tot een solide voorstelling, maar dit is zeker niet de verrassendste of scherpzinnigste show uit het inmiddels rijke oeuvre van Claudia de Breij.
 
De première van #NU, de negende voorstelling van Claudia de Breij, stond lange tijd gepland voor 9 februari van dit jaar, in de Haarlemse Schouwburg. Maar eind november, op weg naar een optreden van Herman van Veen in Theater Carré, kwam De Breij ongelukkig ten val en scheurde zij haar enkelbanden. De Breij was hierdoor aan huis gekluisterd en de try-outs van #NU kwamen zes weken stil te liggen. In januari 2018 werd de tournee hervat, maar de première in Haarlem kwam nog te vroeg, waardoor de show pas dit weekend in première kon gaan in de Koninklijke Schouwburg van Den Haag.



★★★★★ ALGEMEEN DAGBLAD

Claudia de Breij: aangenaam licht met boodschap

Door Arno Gelder gepubliceerd 28 mei 2018

Claudia de Breij zit tegenwoordig binnen, in haar veilige vesting en vertrouwde burcht waar vrijheid heerst en liefde alom is. Ze heeft het, vertelt ze, steeds minder op de woelige en woedende wereld daar buiten 'waar de kogeltjes en de vogeltjes fluiten...'
 
Maar toch... ze weet ook dat haar boodschap alleen buitenshuis wordt gehoord. Derhalve neemt De Breij, kind van de generatie van het 'leunstoelactivisme', het besluit haar meisjesdroom waarheid te laten worden: spelen in dorpsfanfare De Harmonie om 'met elkaar en voor elkaar' de straat op te gaan.
 
In Nu bedrijft Claudia de Breij cabaret op het hoogste niveau, waarbij ze het thema van het individu als speelbal in een wereld op drift even geëngageerd als geestig uitwerkt, zonder dat die twee elkaar in de weg zitten.
 
De Breijs wapen is humor - nimmer de platte preek. Daarmee geeft ze onderwerpen als racisme, seksisme ('Gewoon de vierde feministische golf en we noemen haar MeToo'), antisemitisme en genderneutraliteit een aangename lichtheid mee, zonder dat haar bijtende boodschap aan kracht inboet.
 
Bovendien weet ze heikele thema's in te bedden in vertellingen die voor de toeschouwer heerlijk herkenbaar zijn.
 
Het vaderlandse slavernijverleden wordt gekoppeld aan het mierzoete EO-programma Het Familiediner en milieuproblematiek en dierenactivisme vinden een plek in een hilarisch verhaal over het gezin De Breij op safari.
 
Als ze dan eindelijk een keer meeloopt in een Woman's March wordt die wandeling verpest door een ruzie met een 'chagrijnige feministe.' In een koddige scène, waarin ze 50 cent winst maakt op het overdragen van een boodschappenkarretje aan een andere klant, blijkt ze zelf een 'vuile gore neoliberale hoer.'
 
Op die momenten is De Breij uiterst inventief en authentiek, speelt ze prachtig met taal en muziek, mede dankzij haar vaardige ensemble.
 
Haar negende is de beste show uit de carrière van Claudia de Breij en maakt uiterst nieuwsgierig naar de opvolger. Kan ze hier overheen? Wie Nu ziet weet dat haar dat moet lukken.


PAROOL

Claudia de Breij is nu al de Grande Dame van het cabaret

Door Mike Peek gepubliceerd 28 mei 2018
 
Claudia de Breij is pas 43 jaar, dus misschien vindt ze het helemaal niet leuk om nu al de grande dame van het Nederlandse cabaret genoemd te worden. Wie haar in #NU bezig ziet, kan echter nauwelijks om die kwalificatie heen.
Hoe ze opkomt, hoe ze rondloopt, hoe ze de piano beklimt om Donald Trump toe te zingen: er spreekt niet alleen ervaring uit, maar zelfs meesterschap. Haar podiumpersoonlijkheid is bovendien volledig uitgekristalliseerd.
 
De Breij presenteert zich als een activist onder het volk, een wereldverbeteraar die graag met één hand in haar broek op de bank zit. Slim, want die nuchtere houding maakt het veel gemakkelijker om de zaal mee te nemen in haar maatschappelijke analyses.
 
Na die geweldige oudejaarsconference van anderhalf jaar geleden is ook #NU een voorstelling waarmee ze de actualiteit wil vangen. We leven in een overgangsfase, aldus De Breij, maar niemand weet precies waarnaartoe. Ze is bang voor mannen met grote knoppen en beschrijft de geschiedenis als een golfbeweging. In de jaren tachtig zong ze al mee met Zwart wit van Frank Boeijen. Nu lijken we weer terug bij af.
 
Het liefst zou ze binnen blijven tot deze storm gaat liggen. Maar dat kan natuurlijk niet. Zeker niet als je Claudia de Breij heet. Ondanks haar (en dus ook: ons) luie karakter, wil ze protesteren. Iets doen. Net als Mahatma Gandhi, wiens vreedzame verzet haar inspireert. En wat is er nou vreedzamer dan een fanfare?
 
Die fanfare is een uitstekende metafoor. Hij staat voor lulligheid (mensen bij de fanfare zijn immers 'seksloze vrijwilligers'), voor 'de straat op gaan' en voor gemeenschapszin. De kleine De Breij wilde saxofoon spelen, maar moest trommelen. Omdat daar nu eenmaal behoefte aan was. Soms moet het individu zich opofferen voor het collectief. Soms moet je naar buiten terwijl je liever binnen zou willen blijven.
 
#NU ademt grandeur, met een groots decor van roterende jassen en een geweldige band die de pit levert voor een aantal zeer diverse liedjes, met de rapinterpretatie van het Wilhelmus als absoluut hoogtepunt. Vooral voor de pauze valt wel op dat De Breijs grappen niet altijd erg 'nu' zijn. Dat je je voorstelling door de discussie over genderneutraliteit niet meer kunt beginnen met 'Dames en heren' hadden we al van minimaal 38 van haar cabaretcollega's begrepen.
 
Ook haar bespreking van het programma Het familiediner is aanvankelijk stoffig, maar dát blijkt gelukkig de opmaat naar het sterkste deel van de voorstelling. Zoals ruziënde broers hun akkefietjes uit moeten praten, oppert De Breij dat wij de confrontatie aan moeten gaan met ons slavernijverleden. De zaal bevriest onmiddellijk, maar ze zet door. Nee, onwetendheid is geen zonde, maar wees je tenminste bewust van je onwetendheid. Weinig mensen kennen de naam Hendrik Verwoerd, omdat we er niet trots op zijn dat de architect van de apartheid een Nederlander was. Als hij lepra had genezen, zou iedere stad een Verwoerdstraat hebben.
 
Via een grapje over Sylvana Simons laat ze de teugels weer vieren. Haar volkse activistimago werkt hier als een schild. Claudia kan dit zeggen, want Claudia is een tof wijf.
 
Én een rasoptimist, uiteindelijk. Het fraaie slotnummer Later wordt het beter heeft hitpotentie, maar mooier nog is wat ze daarna zegt: nee, de grootste truc van de duivel is niet dat hij de wereld liet geloven dat hijzelf niet bestaat, maar dat hij ons liet geloven dat het goede niet bestaat.

apr 4, 2018

Claudia schrijft lied voor Soof de musical

Claudia heeft vandaag de single ‘Deze Armen’ uitgebracht. Het nummer komt uit de musical Soof, die komend seizoen in de theaters te zien is. De cabaretière schreef het lied samen met componisten Peter Slager en Ed Struijlaart. Zij zijn ook op de single te horen als muzikanten.

‘Het was ontzettend onverwacht en leuk om met Peter Slager en Ed Struijlaart samen te schrijven. Onverwacht inspirerend, we werden er heel blij van! Vandaar nu, al komt Soof pas later in de theaters, alvast deze single.’

‘Deze armen’ is op Spotify en iTunes te downloaden. Het is de eerste maal dat De Breij een lied voor een musical heeft geschreven. Het nummer wordt overigens in Soof de Musical gezongen door hoofdrolspeelster Maike Boerdam, niet door Claudia.

 

mrt 3, 2018

Voorstelling bijgeboekt

Op 12 april aanstaande is er een extra voorstelling van Claudia's voorstelling 'Nu' bijgeboekt in Theater de Parade in Den Bosch. Klik hier voor kaarten.

Try-out in de Verkadefabriek

De voorstelling in Theater aan de Parade geeft Claudia de kans om alsnog naar Den Bosch te komen. Vanwege een enkelbreuk konden de try-out voorstellingen afgelopen december in de Verkadefabriek helaas niet doorgaan. Daarom hebben de mensen die destijds een kaartje hadden gekocht voorrang gekregen om nu naar de voorstelling te komen in Theater de Parade.

nov 27, 2017

Voorstellingen vervallen

Claudia heeft afgelopen zaterdag haar enkelbanden gescheurd en moet voorlopig rust houden. Hierdoor komen er een aantal voorstellingen voorlopig te vervallen. Het publiek wordt per voorstelling hierover per mail door het theater geïnformeerd. Op dit moment is nog niet bekend hoe lang het herstel zal duren. Daarom kunnen we nu nog geen vervangende data afspreken.

  

jan 2, 2016

Alles is goed

Het nieuwe album 'Alles is goed' van Claudia is vanaf nu verkrijgbaar. De cd bevat naast zelfgeschreven nieuwe nummers, ook een aantal van haar favoriete eerdere liedjes in een nieuw jasje, zoals een uitgeklede versie van de hit ‘Mag ik dan bij jou’. Aan het album werkten onder meer Waylon en Paskal Jakobsen mee.

Op ‘Alles is goed’ staan dertien nummers, allemaal door Claudia zelf geschreven. Zes nieuwe songs en speciaal voor dit album een aantal van haar favoriete eerdere liedjes. Liedjes die altijd live gespeeld zijn in het theater, maar die ze graag met complete band in de studio wilde opnemen, waaronder ‘Ik zie jou’ en een intieme, uitgeklede versie van ‘Mag ik dan bij jou’. Voor twee songs vroeg Claudia de medewerking van haar collega’s. Met Waylon nam ze ‘Mis je zo graag’ en met Paskal Jakobsen ‘Ik onthou van jou’ op. En ze stak het eerder opgenomen duet ‘Niet alleen’ met wijlen Thé Lau in een nieuw jasje.

Alles is goed is vanaf nu te bestellen via onze webshop of digitaal via iTunes.

dec 25, 2015

Teerling op DVD

De voorstelling Teerling is nu verkrijgbaar op DVD. Met de zeer succesvolle en alom bejubelde voorstelling Teerling heeft Claudia de afgelopen twee seizoenen langs de Nederlandse theaters getourd. Teerling is 27 en 28 november jl. geregistreerd in het Chassé theater in Breda.

nov 25, 2015

Herman van Veen geeft Louis Davidsring aan Claudia

De Louis Davidsring (ook wel Davidsring) is de meest prestigieuze Nederlandse onderscheiding op het gebied van kleinkunst. De prijs is in 1948 voor het eerst uitgereikt aan Heintje Davids, die de ring in 1954 doorgaf aan Wim Kan.

Herman van Veen heeft op woensdagavond 25 november na afloop van zijn voorstelling in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag de ring die hij op datzelfde podium in 1976 kreeg van Wim Kan overhandigd aan Claudia de Breij.

 

Claudia: ‘Ik heb er haast geen woorden voor, dit is enorm voor mij. De grootste eer die ik me kan bedenken. Ik hou van Herman van Veen, ik hou van Wim Kan en ik hou enorm van de historie van ons vak. Deel mogen uitmaken van dit rijtje betekent meer dan ik nu kan zeggen. Ik ben ongelofelijk blij!’

‘Ergens in een verhuisdoos moet nog een boekje liggen met gedichten die ik schreef rond mijn zestiende. Een ervan gaat over mijn toekomstdromen. Hoe een fictieve ‘jij’ me een kus in mijn nek zal geven, zomaar in het voorbijgaan, terwijl ik aan tafel zit te schrijven. En even verderop staat ‘Of de ring die mijn held van zijn held kreeg/ krijgen van mijn held – Claudia, wat is het antwoord op vraag 3?’ Want zo eindigden mijn dagdromen toen. Dat die stille, onwaarschijnlijke wens nu uitkomt is ongelofelijk. Vanavond, op het podium, als ik hem omheb, dan geloof ik het pas denk ik.’ 

nov 9, 2015

Neem een geit

Claudia's nieuwste boek Neem een geit: Leven voor gevorderden is een ontroerend, geestig, maar vooral leerzaam boek voor iedereen die beseft dat opvoeden nooit ophoudt.

Niemand vertelt je hoe te leven. Als je kinderen krijgt staan er boekhandels vol opvoedboeken tot je beschikking, maar welke levenslessen krijg je mee als volwassene? Wie vertelt je hoe om te gaan met liefde, dood, vriendschap, ambitie en kinderen? Claudia (net 40) worstelt met deze vragen en gaat te rade bij een groep wijze mannen en vrouwen. Zij vertellen hoe zíj de dingen hebben aangepakt. Claudia trekt daar honderd levenslessen uit, en stopt daar ook een paar van haarzelf – en haar kapper – bij.

‘Tot het einde van de puberteit is alles prima geregeld. En gedocumenteerd. Dan ineens, ergens rond je vierentwintigste, wordt het stil. Je mag het zelf weten. Als je er niet uitkomt, ga je met vrienden praten, of op yoga. Je kunt nog een zelfhulpboek kopen of in therapie, of desnoods je tijd gaan zitten verdoen bij een ex-manager die na zijn burnout een coachingspraktijk is begonnen. Niemand die je meer zegt hoe het moet. En dat is fijn. Maar soms ook niet. Soms zou het fijn zijn als er even iemand was die zei: “Dit heb ik ook gehad. En toen heb ik het zus en zo opgelost.” Dat helpt.’

Met medewerking van o.a. Hanneke Groenteman, Nico ter Linden, Anne Wil Blankers, Hans Wiegel, Willeke Alberti, Paul van Vliet, Hedy d’Ancona, Erica Terpstra, Geert Mak en Herman van Veen

Klik hier om het boek te bestellen

sep 11, 2014

Platina

Mag ik dan bij jou is bekroond met een Platina Plaat. Het gevoelige chanson over klaarstaan en openstaan voor andere mensen is meer dan 50.000 maal digitaal verkocht en daarmee door de branchevereniging van de entertainment industrie (NVPI) uitgeroepen tot platina single. Daarom verraste Matthijs van Nieuwkerk woensdagavond Claudia en de twee componisten, Sander Geboers en Rogier Wagenaar, in het programma De Wereld Draait Door met de bijbehorende plaquettes.

Mag ik dan bij jou is in 2010 in de Stadsschouwburg Utrecht opgenomen en verschenen op de cd met liedjes uit de voorstelling Hete vrede, getiteld: Wat ik zeker weet. In 2011 is het lied als single uitgebracht. Die single versie heeft een plek bemachtigd op Claudia’s laatste album: Alleen. Beide cd’s zijn in eigen beheer uitgebracht. De cd Alleen wordt gedistribueerd door PIAS.

Behalve dat Mag ik dan bij jou meer dan 50.000 keer is gedownload, is het lied ook meer dan 2 miljoen keer bekeken via YouTube, staat het nummer al meer dan 3 jaar in de iTunes top 100 en eindigt de plaat altijd hoog in de Top 2000.

feb 24, 2014

Recensies Teerling

Claudia ontving lovende reacties van de pers na haar premiere voorstelling van Teerling in de stadsschouwburg in Utrecht op vrijdag 21 februari. Hieronder een greep uit de recensies. 

Volkskrant
★★★★

'Met behulp van regisseur Ruut Weissman is Teerling zo een zorgvuldig opgebouwd, zeer veelzijdig theaterprogramma geworden, waarmee De Breij hoge ogen gooit.' Joris Henquet

De Telegraaf
★★★★★

'Er valt heel wat te lachen bij De Breij, maar ondertussen gaat het wel steeds ergens over. Bovendien wisselt ze dat inhoudelijke verhaal ook nu weer af met mooie, lieve liedjes [...] . Wat dat betreft staat deze allrounder al jaren aan de top en met Teerling bewijst ze opnieuw dat ze daar zeker ook thuishoort. Claudia de Breij is terug van weggeweest. En hoe.' Esther Kleuver

NRC Handelsblad
★★★★

Teerling eindigt met een onvervalste preek die alles samenvat wat ze in de loop van de voorstelling heeft opgemerkt. Dat zou kunnen klinken als hopeloos achterhaald standpuntencabaret, ware het niet dat haar allure in die finale des te meer naar voren komt. Het is een authentiek soort oprechtheid dat tegenwoordig zelden meer in de humorsector wordt vertoond. Moralisme dat zich niet voor zichzelf geneert. Integendeel. Het inspireert.' Henk van Gelder

Trouw
★★★★

'Teerling' is in veel opzichten een heel klassieke cabaretvoorstelling: verhalen, rake grappen en mooie liedjes wisselen elkaar af. Een toefje maatschappijkritiek, een moraal en iedereen kan gerustgesteld naar huis met nog iets om over na te denken. Knappe jongen, meid dus in dit geval, die zoiets nergens ouderwets laat aanvoelen.' Rinske Wels

Het Parool
★★★★★

'Het is een kritisch, maar aanstekelijk optimistisch betoog, genesteld in een schitterend decor en aangekleed met talloze verrassingen, kleine grapjes en intelligente dwarsverbanden. Teerling is als een friszoete appel; zo'n zeldzame cabaretvoorstelling die je direct nog een keer wilt zien.' Mike Peek